وبگردی هم عالمی داره, آدم وقتی دنبال یه چیز خاصی می گرده پیداش نمی کنه اما به جاش چیزهای جالبتری پیدا می کنه. مثلا من امروز در پی مطلبی به وبگردی پرداختم و نتیجه اش این شد که بطور کلی یادم رفت دنبال چی می گشتم و به جاش کلی چیزهای جالب دیگه پیدا کردم مثل این دو تا:
وقتی وبلاگ کتابداری کوچک بود! (خب خوبیش اینه که آدم یادش می آد از کجا اومده و به کجا
داره میره!!)
و دوم... همون قصه همیشگی اما این بار یه جای دیگه. مطالبی از وبلاگ خودم و قسمتهایی از مقاله ام در ایرانداک (RSS و کاربرد آن در وبلاگ ها)روی وبلاگی دیگر و البته بدون ذکر نام و ماخذ! این مقاله داره کم کم برام دردسر ساز می شه این دفعه چهارمه که کسی اونو به اسم خودش کپی می کنه!! این بلاگر محترم حتی به خودش زحمت نداده قسمتهای تخصصی مربوط به کتابداری رو حذف کنه. یه نگاهی به موضوعات وبلاگ ایشون بیندازید , کدومشون به کتابداری مربوطه؟؟
END تشابه!!
اینم END تشابه!! وبلاگی همنام با وبلاگ من و البته نام نویسنده هم همنام نام من است.
هر وبلاگی خواننده اش...
هر وبلاگی را خواننده ای است و هر خواننده ای را وبلاگی... این شعار یکی از وبلاگ های جدید کتابدارانه با نام کتابنامه است. به نظر من ایده بسیار جالبی است, یک جور اقتباس عالمانه. نویسنده وبلاگ یکی از کتابداران مشتاق است , برای ایشان آرزوی موفقیت دارم.
اینم از جدیدترین و یا به عبارتی تنها وبلاگ فارسی در زمینه رده بندی و فهرستنویسی, که توسط یکی از دانشجویان دکتری کتابداری مقیم خارج از کشور تهیه شده است. از قرار معلوم ایشان در آینده نزدیک در ایران درس فهرستنویسی را تدریس خواهند کرد.(به نقل از خود ایشان) برای ایشان هم آرزوی موفقیت دارم.