دلنوشته هاي يك كتابدار

همیشه هر تولدی با مرگ همراه خواهد بود و اگر کمی ساده تر فکر کنیم ما انسانها در زندگی خود علایق و آرزوهایی داریم که پس از مدتی جای خود را به علایقی دیگر خواهند داد تنها عشق است که جاودانه و ابدی است, حتی علایق غذایی انسانه هم بر خلاف سایر موجودات زنده مرتب دستخوش تغییر هستند, شخصا معتقدم نباید از تغییر ترسید زیرا که تغییرات کوچک در زندگی انسانها می توانند نوید دهنده موفقیت های بزرگتر باشند, این مقدمه کمی تا قسمتی فیلسوفانه را برای این ننوشتم که بگویم واقعا دیگر قصد نوشتن ندارم (کما اینکه بارها و بارها وسوسه شدم که اعتیاد وبلاگ نویسی خود را کنار بگذارم!) گاهی اوقات لازم است فرصت را به دیگران هم داد و گاهی نیز لازم است بدنبال چیزهایی بود که وجود دارند و منتظر کشف هستند. با اینکه این دروغ سیزده ابتدا به نظر می رسید کمی اغراق آمیز باشد اما کم کم به خودم هم القا شد که وقتش فرا رسیده و باید از این دوست عزیزم یا بهتر است بگویم فرزند مجازی ام جدا شوم اما باید اعتراف کنم که همانگونه که مادرها آفریده شده اند تا عشق خود را نثار فرزندان خود کنند احساس می کنم در حال حاضر منهم باید دینم را به این کودک مجازی ام ادا کنم, بنا براین دروغ سیزده همچنان دروغ خواهد ماند و من و وبلاگم همچنان با هم خواهیم بود اما قصد دارم این کودک بازیگوش را از حالت انحصار خارج کنم و کمی گسترده تر بنویسم و برای شرع علاوه بر ادامه علایق سابقم به موضوعات دیگری هم خواهم پرداخت , متاسفانه تا مدتی ممکن است مطلب زیادی از من نخوانید اما بزودی خواهم نوشت. و از اظهار لطف تمامی دوستانم به شدت سپاسگذارم و هنوز هم معتقدم اگر تشویق شما نبود من هیچوقت موفق نمی شدم, سال نو را به همگی تبریک می گویم و برای تمامی شما آرزوی موفقیت و سربلندی دارم. (درس اخلاقی: یاد گرفتم دیگه هیچوقت دورغ سیزده نگم چون اصولا دروغ کار بدی است و خداوند انسانهای دروغگو را دوست ندارد و از این انشا یاد گرفتم که...............)