آغاز بهار هر سال برای ما یادآور پرواز ناگهانی مادری مهربان و استادی عزیز است٬ به همین زودی دو سال گذشت٬ هنوز صدای مهربان و شیرینت در گوش ما زمزمه می کند٬ هنوز لبخند رضایتت وقتیکه در دوره فوق لیسانس قبول شدیم از خاطرمان نرفته است و هنوز خط زیبای تو در صفحه اول دیوان حافظ تنها یادگاری است که هر گاه دلم هوایت را می کند به آن پناه می برم. دومین سالگرد درگذشت استاد فرزانه فرزین را به خانواده محترم ایشان و خانواده بزرگ کتابداران دانشگاه شیراز خصوصا ورودی های ۱۳۷۷ تسلیت می گویم. روحش شاد و یادش همیشه در قلبهای ماست.