آیا مدتهاست که در وبلاگتون چیزی ننوشتین؟ دیگه حوصله شو ندارین؟ از وب و اینترنت خسته شدین؟ فکر می کنین وبلاگ بنویسین, خب که چی بشه؟ یه عده بیان مطالب شما رو بخونن و ازتون تعریف کنن یا خوششون نیاد و بد و بیراه بگن, خب بازم که چی؟ اصلا کی می خونه؟
از زبان یک وبلاگ نویس: وقت تلف کردنه, نه بهتره دیگه ننویسم.... اصلا دیگه تو وبلاگ فلانی کامنت نمی نویسم چرا اون برای من کامنت نمی ذاره؟ چرا منو لینک نکرده؟
از زبان یک وبلاگ نویس گروهی: اصلا چرا همش من می نویسم؟ مگر این وبلاگ گروهی نیست, پس چرا فلانی و فلانی و ... 6 ماهه چیزی ننوشتن؟ چرا من جور اونا رو بکشم, مفت و مجانی همه از اطلاعات من استفاده کنن؟....
از زبان یک خواننده وبلاگ: وبلاگ فلانی رو بخونم که چی بشه؟ همش از خودش می نویسه. وبلاگ گروهی هم که شده جای یه مشت بچه, چیز دندون گیری نمی نویسن. اصلا دیگه کامنت نمی نویسم....
پی نوشت: اگر شما دارای یک یا چند تا از علائم فوق هستین, در مرز وبلاگ زدگی قرار گرفته اید یا اینکه دچار آن شده اید.
پی نوشت ۲: این مطلب تفکرات شخصی نویسنده است و امیدوارم کسی یا کسانی دچار سوگیری نشوند.