دلنوشته هاي يك كتابدار

سلام. امروز کمی شما را با یکی از ابزار های وب دویی آشنا می کنم که مشابه فارسی اش هم بوجود آمده و در مورد اون بعدا خواهم نوشت.

 دیگ  در نوامبر ۲۰۰۴ به صورت آزمایشی به وسیله کوین رز٬اون بیرن٬رون گوردتزی و جی آدلسون راه‌اندازی شد در ابتدا قرار بود نام سایت dignation باشد که کوین رز تصمیم گرفت نام کوچک‌تری به آن اختصاص دهد که نامdig انتخاب شد ولی چون این دامنه قبلاْ استفاده شده بود نام digg را انتخاب کردند. در جولای سال ۲۰۰۵ نسخه دوم سایت راه‌اندازی شد در نسخه دوم دیگ امکانات جدیدی گذاشته شده بود. در ۲۶ ژوین ۲۰۰۶ نسخه سوم سایت راه‌اندازی شد که موضوعاتی همچون اخبار فن‌آوری٬دانش٬ تجارت ٬ویدیو ٬سرگرمی و بازی قابل مشاهده بود.

بازدیدکنندگان سایت همهٔ لینک‌های تازه را می توانند در صفحه اخبار و لینک‌های تازه ببینند. هنگامی که یک لینک به اندازه کافی رای جمع کند به صفحه آغازین سایت منتقل می‌شود. بدون ثبت نام در سایت هم می توان از لینک های آن استفاده کرد ولی برای کامنت گذاشتن ٬اضافه کردن لینک و امتیازدهی به لینک‌های دیگر٬ثبت نام ضروری است.سایت دیگ همچنین این امکان را فراهم آورده است که وقتی یک کاربر به لینکی امتیاز می‌دهد آن خبر به صورت خودکار به وبلاگش ارسال شود.

رویکرد جالب سایت دیگ و نوع خاص لینک‌دهی در آن باعث شده است٬سایت‌های زیادی از این سایت تقلید کنند و کلون هایی از این سایت بسازند که معروفترین نوع فارسی اش بالاترین  است.

منبع: و یکی پدیا, دانشنامه آزاد

سلام. 24 اردیبهشت نشستی درباره وبلاگ های کتابدرای در نمایشگاه کتاب برگزار شد که علیرغم اشتیاق فراوان نتونستم در این نشست شرکت کنم , البته به عنوان یک بلاگر و محقق نه سردمدار بلاگرهای کتابدار ایرانی! (بدون سوگیری) اما آنچه در این نشست بحث شده شامل: نتایج یافته های علمی در مورد وبلاگها و ارائه تجربیات و نظرات پیرامون وبلاگ نویسی و چند نکته کوتاه در مورد گروهی نوشتن وبلاگ  و همچنین:اهمیت وبلاگها, تاریخچه مختصر وبلاگهای کتابداری, نحوه ارزیابی وبلاگهای کتابداری, بایدها و نبایدها در وبلاگ نویسی, تجربیات وبلاگ نویسان, اخلاق کامنت گذاری و رعایت اصول اخلاقی در وبلاگ نویسی, و گریزی کوتاه به وبلاگ گروهی٬ بوده است.

اطلاعات بیشتر را از خبرگزاری کتاب مطالعه فرمایید.

با تشکر از آقای اصنافی برای ارسال اطلاعاتی درباره این نشست.

سلام. هر سال بهار دیدن هر روز این گلهای قشنگ و با طراوات هر روز صبح منو سر ذوق می آره و این تنها قسمتی از دانشکده است که به نظرم زیباست٬ البته به  غیر از قفسه های کتاب!. شما را در این زیباییها شریک می کنم و به دوربین عهد عتیق موبایلم همچنان مفتخرم!

پی نوشت: کاش خانمی که هر روز برای دختر لوسش تعداد زیادی از این گلهای قشنگ رو می چینه می تونست به بچه اش یاد بده که گل رو نباید چید بلکه باید بوئید و دید و تحسین کرد.

 این عکسها رو هم بهار سال گذشته گرفته بودم (البته با دوربین دیجیتالی)

در این لینک برخی از کتابهای تازه منتشر شده رو در موضوع کتابخانه 2 می بینید که به برخی از صفحات شون بصورت محدود دسترسی داشته و می تونید بخونید. البته اگه قبلش می خواهید اطلاعاتی درباره کتابخانه 2 داشته باشین به این لینک مراجعه کنید.Michael Casey از جمله افرادیه که در این زمینه مقالات زیادی نوشته و اخیرا کتابی هم نوشته که باید جالب باشه.(مورد اول فهرست کتاب ایشونه) 

سلام. با اینکه با خودم قرار گذاشته بودم که توی این بهار فقط به زیبایی های طبیعت توجه کنم و در این مورد هم کلی عکس تهیه کرده بودم که بزارم تو وبلاگ ولی توی این حال و هوای بهاری که امسال به برکت بارون واقعا رنگ یه بهار واقعی رو گرفته ما کتابداران دوباره دچار تب تغییر نام رشته مون شدیم. الان یک دهه است که من وارد این حوزه شدم و از همون اولین روزهای  مهر 1377 که تازه دانشجوی این رشته ناشناخته بودیم به ما گفتن که می خواهیم اسم رشته تون رو عوض کنیم, توی هیاهو و خوشحالی بچه های سال بالایی من مونده بودم که چرا؟ مگه کتابداری چه عیبی داره؟ اما جرات پرسیدن نداشتم؟ چون من این رشته رو دوست داشتم و با اینکه هیچ اطلاعاتی در موردش نداشتم اما اونو انتخاب کرده بودم نه اینکه اشتباها به خاطر پر کردن یه خونه جابجا توی فرم انتخاب رشته ام سر از کتابداری درآورده باشم یا اینکه به خاطر پر کردن هر 100 تا رشته ناچار شده باشم کتابداری رو هم انتخاب کنم و ...

القصه میون تمام اون نظرات اساتید و بزرگان که برای همه شون احترام قائلم باید بگم به عنوان یک کتابدار با این نوع تغییر نام رشته مخالفم و اصولا ترجیح می دم همون کتابداری ناشناخته باشیم تا بشیم مدیریت اطلاعات! اگر هم قراره تغییری صورت بگیره باید اول افق سالهای آینده رو در نظر گرفت و همچنین محتوی و کارکردهای بالقوه رشته رو شناخت بعد متناسب با اونها نام رو تغییر داد نه اینکه از زیر پرچم یکی بریم زیر پرچم یکی دیگه! اصولا چرا مستقل نباشیم؟ چرا وقتی مثل قارچ دانشکده تو دانشگاه ها رشد پیدا می کنه اونهم بدون هیچ زمینه آموزشی قبلی! کتابداری که عمری 50 ساله آکادمیک تو ایران داره (شایدم بیشتر) هنوز نتونسته یه دانشکده مستقل داشته باشه ؟ مثلا کارآفرینی چی داره که کتابداری نداره؟ چرا خودمون رو باور نداریم؟

بر خلاف بیشتر دوستان که موقع معرفی رشته شون خجالت می کشن من هیچوقت موقع گفتن نام رشته ام سرم رو پایین ننداختم و هر توضیحی لازم بوده برای معرفی رشته ام به فرد یا افراد ارائه دادم.

اگر نظرات کتابدار ها رو بخونین ,حداقل اونهایی که براشون مهمه, می فهمین که اکثرا ترجیح می دن کماکان کتابدار بمونن تا مدیر اطلاعات!! اطلاعات مبسوط و کامل در این مورد را از وبلاگ گروهی کتابداران ایران بخوانید.